Home

 

Toen je m'n leven in je handen greep

beukte je het schoon op de

woeste rotsen van de Eeuwige Geest.

 

Hoe vreselijk liepen alle kleuren uit

totdat ze wit werden.

Je glimlacht en leunt achterover;

Ik droog op in jouw zon.

 

Rumi

 

Op maandagavond 30 januari 2012 start een studie- en meditatiegroep. Het is nog mogelijk je hiervoor op te geven. Het wordt een doorlopende groep: er kunnen deelnemers bij komen, er kunnen deelnemers afvallen.

 

Vedanta hoopt met deze groep mensen te stimuleren zelfstandig te gaan mediteren en meditatie een plek te geven in hun bestaan.

 

When your mind is strong and your heart is pure, you are free. Yogananda

 

De enige manier om te testen of je geest werkelijk sterk is, is via meditatie. Een sterke geest kan namelijk zijn bewustzijn uitbreiden naar hogere bewustzijnslagen. Wat zijn die hogere bewustzijnslagen eigenlijk en wat kun je er ervaren? Dat is het kernthema van de studie en meditatiegroep.

 

Doel: zelfstandig leren mediteren om volledig zielecontact te maken oftewel éénwording met je hoger zelf zodat je later zelf toe kunt komen aan Godsrealisatie.

 

‘Beter dan kennis is meditatie. Meditatie is de tong van de ziel en de taal van de geest. Van alle goede dingen, die er in deze wereld en buiten deze wereld zijn, vinden intelligente mensen meditatie het beste’. (Atisa, Tibet)

 

Leren te mediteren is het grootste geschenk dat je jezelf kunt geven. (Rinpoche)

 

Je bent zo heilig als je zelf wenst (Johannes Ruysbroeck)

 

Als er een God is moeten we Hem zien, als er een ziel is moeten we haar gewaarworden; anders is het beter niet te geloven. Het is beter een uitgesproken atheïst te zijn dan een huichelaar. Geloof niets tot je het zelf hebt ervaren. (Swami Vivekananda)

 

Tijd: van 19.30 – 21.30 uur, tweewekelijks.  Plaats: Koningsdiep 58, 1509 WE Zaandam.

 

Opbouw:

De avond begint, na een korte reinigingsoefening, met het bestuderen van een tekst of luisteren naar een inleiding van Vedanta. Daarna wordt besproken wat de inhoud daarvan kan betekenen en hoe dat aansluit bij jouw eigen levenservaringen. Tenslotte wordt , na het zingen van een lied om je frequenties te verhogen, gedurende 20 tot 30 minuten zelfstandig gemediteerd.

 

Wat wordt bestudeerd? De wijsheid aller tijden wordt bestudeerd zoals die via zuivere bronnen is doorgekomen. Teksten van spirituele leiders die Godsbewustzijn hebben gerealiseerd zoals Yogananda, Vivekananda, teksten uit de Vedanta, Bhagavad Gita, boeken van de Dalai Lama, het Boeddhisme, gedichten van o.a. Rumi , teksten uit boeken van Alice Bailey, Helena Roerich, Eckhart Tolle, Meister Eckehart, Deepak Chopra, Beinsa Douno, Tao tse Tjing e.a. Alle spirituele geschriften zijn mogelijk omdat die in de kern allemaal op hetzelfde neer komen maar het gaat nooit over astrologie. Waarom niet? Daar hebben we een aparte opleiding voor.

 

Het gaat er niet om zoveel mogelijk te weten. Het gaat er om dàt te weten wat essentieel is en net zoveel als voldoende is. Het is daarom niet nodig allerlei boeken aan te schaffen, maar het mag uiteraard wel. Je kunt zelf bepalen wat je het meeste aanspreekt. Je kunt de studiegroep beschouwen als een kennismaking met het geestelijk leven. Gedachten zijn krachten en het is heel belangrijk zuiver te leren denken. Een super geconcentreerde gedachte reist sneller dan het licht.

 

Vedanta bereidt een tekst voor, die per keer wordt uitgedeeld en besproken. Zij houdt daarbij rekening met wat aansluit bij de groep.

Slechts één boek moet wel worden aangeschaft: dat is namelijk een heel goed praktisch boek over meditatie. Het leert je te mediteren, terwijl je gewoon je dagelijks leven blijft leiden:        

Meditatie, een basisboek van Barry Long (uitgever Altamira).

 

Vorm is onbelangrijk: werkelijk mediteren doe je pas als je aankomt bij je eigen innerlijke stilte. Dit kun je alleen als je je niet meer met je lichaamshouding hoeft bezig te houden. Dus je gaat zitten in een houding, waarbij je het lichaam zo goed mogelijk kunt ontspannen. Voor de gemiddelde westerling is dat gewoon zitten op de bank of in een stoel. Wil je graag op de grond met een kussen gaan zitten, ook goed.

 

Vragen:

Kan ik een keer op proef meedraaien om te bekijken of het iets voor me is?

Ja, maar laat wel van te voren even weten dat je komt door even te bellen of te mailen. (j-koelewijn@hotmail.com)

Wat zijn de kosten? € 30,- per maand.

Zoveel mensen hebben mij gevraagd iets te vertellen over mijn ervaringen in Bulgarije dat ik voor hen en iedereen die er in geïnteresseerd is, een kort verslag op deze site zet.

In het gebied van de zeven meren in het Rilagebergte in Bulgarije wordt iedere zomer de paneuritmie gedanst en mensen uit de hele wereld komen daar naar toe om dat mee te maken.

Ik wilde graag de dansen leren dansen zoals ze in Bulgarije gedanst worden en ideeën krijgen hoe je het ook anderen kunt leren, zodat je het met een groep kunt beoefenen.

Gelukkig had ik Fimia als reisgenote, een echte Bulgaarse, die verschillende talen vloeiend spreekt en overal contacten heeft. Verschillende mensen hadden Fimia aangeraden eerst te gaan wennen aan de hoogte in het Rhodopagebergte, dat zo’n 1000 meter boven de zeespiegel ligt. Veel mensen worden namelijk de eerste dagen een beetje ziek zodra ze in Rila aankomen, dat op ongeveer 2300 meter hoogte ligt. Rhodopa zou een magnetische energie hebben en Rila een elektrische energie.

 

Om Rhodopa te bereiken hebben we eerst een nacht in Plovdiv doorgebracht, de op één na grootste stad in Bulgarije. De mensen zijn er bijzonder gastvrij, ook al hebben ze weinig geld te besteden. Het is de gewoonte je meest riante kamer af te staan aan je gast(en) en zelf op de bank in de huiskamer te slapen. Ook staan ze vaak uren in de keuken om met verse producten en kruiden uit de tuin heerlijke gerechten te bereiden.

We stonden in Plovdiv om zes uur ’s ochtends op om in het midden van de stad de paneuritmie te dansen. Allereerst moesten we een heuvel opklimmen om bij het Alosja momument te komen. Alosja is een enorm hoge Russische soldaat van steen met een plein er om heen. Overal vandaan kwamen mensen. Een man zette in het midden van de cirkel een cd-speler. En de muziek weerklonk over de heuvel bij zonsopgang. Heerlijk! De meesten kenden de dansen al. Ik had ook al een paar keer eerder gedanst met Bulgaren in Nederland, zodat ik redelijk mee kon komen. Er was ook een jonge vrouw, die het nog niet kon en één van de groepsleden leerde haar bepaalde passen.

Wat een mooie manier om de dag te beginnen!

 

Ik heb veel ouderen gezien, die heel gedisciplineerd zijn en heel bewust bezig om gezond te blijven door oefeningen te doen, die goed zijn voor lichaam en geest tegelijk. Ik zag een oude vrouw, zo elegant en slank als een balletdanseres, met lang grijs haar, druk bezig met allerlei rek-en strekoefeningen. Sommige dansen deed ze mee en andere weer niet. Ze was eigenwijs en stralend.

De dansleider was een professor aan de universiteit. Hij straalde een natuurlijk gezag uit. Hij was op de fiets en ging na afloop gelijk door naar zijn werk. Het is me opgevallen dat veel mannen de paneuritmie dansen. In Nederland zijn het vooral de jongere mannen die het leuk vinden om te dansen. In Bulgarije zag ik mannen van boven de tachtig die nog meedansten. Geweldig!

Aan het eind van de dansreeks, die ongeveer een uur duurt, raken de mensen elkaar met twee handen tegelijk aan en wensen elkaar ‘svettul den!’ Dat betekent licht in je dag!

 

In elke grote stad in Bulgarije wordt de paneuritmie gedanst. Het doet een beetje denken aan de beelden die we kennen van de oudere Chinezen die overal in parken aan tai chi doen. Maar het mooie van paneuritmie is de eenheid van muziek en beweging en bewustzijn.

Bewust vol innerlijke vrede bewegen, schept een vreugdevolle harmonie. Het is mooi dat mee te maken en samen met anderen te delen.

 

Tijdens het communisme, toen Bulgarije nog onderdeel was van het Oostblok, was de paneuritmie verboden. Alles wat verboden wordt heeft altijd een grote aantrekkingskracht op mensen. Er moest jarenlang stiekem gedanst worden om de paneuritmie door te geven aan de volgende generatie. Nu is dat in Bulgarije gemakkelijk, want het land is niet dicht bevolkt. Er wonen zo’n 7 miljoen mensen op een oppervlakte, die vier keer zo groot is als Nederland. Het waren er meer, maar ongeveer 1 miljoen mensen (!), vertelde Fimia, zijn inmiddels naar het buitenland vertrokken omdat er geen werk meer is. Veel jongeren en goed opgeleide Bulgaren vertrekken. Gezinnen worden uit elkaar gerukt en er wordt te weinig geïnvesteerd in de toekomst van het land. Het is echt zonde voor het land, want is het bijzonder rijk aan natuurschoon.

In Rhodopa keek ik mijn ogen uit. Schitterende beboste bergen overal, heerlijke terrasjes, zwoele avonden, mooie watervallen en heldere riviertjes. Je kunt hier heerlijk met de bus (het normale openbaar vervoer) voor weinig geld de mooiste tochten maken door de bergen, met in iedere bocht weer nieuwe vergezichten. Alleen staan de haltes niet altijd gemarkeerd, zodat je wel moet weten waar je op en uit kunt stappen. Maar ja, voor de digitalisering moest je bij ons ook vaak aan de chauffeur vragen waar je eruit moest.

We sliepen een nacht in het prachtige klooster van Batchovo, waar je voor bijna niets kunt overnachten, al vragen ze wel het dubbele aan buitenlanders dan ze aan Bulgaren vragen. Je ziet overal, zowel in de kerken zelf als in toeristenkraampjes felgekleurde iconen van heiligen, die je kunt kopen. Sommige zijn prachtig in hout ingelijst, zodat het een soort altaartje op zich zelf vormt.

Wat voor ons vreemd is, is dat er nergens banken in de kerken staan. Fimia zei dat je ook geacht wordt om gedurende de hele kerkdienst te blijven staan! Ik zei:’ Hoe is het mogelijk dat er dan nog mensen komen’. Maar volgens Fimia zijn er rituelen waarbij er voortdurend gezongen wordt, waarbij het publiek de voorgangers nazingt. Dan vergeet je helemaal dat je staat.

Ik vond de energie in Rhodopa vriendelijk en heel geschikt om volop van de schoonheid van de natuur te genieten. Zowel het klimaat als de keuken doen sterk denken aan Turkije en Griekenland, buurlanden van Bulgarije.

 

Na enige tijd gewend te zijn aan de hoogte, gingen we naar Sofia, de hoofdstad, van waaruit je met de auto naar het gebied van de 7 meren in het Rila-gebergte kunt gaan. Zodra je omhoog rijdt in de bergen worden de wegen smaller en kom je weinig mensen meer tegen. Het laatste stuk is alleen bereikbaar via een stoeltjeslift. Onze bagage konden we ook via de kabellift omhoog brengen in een aparte box. Je zit er een half uur in om boven te komen. Onder je passeer je heel veel boomtoppen en langzamerhand wordt de vegetatie steeds schraler, tot je de boomgrens definitief gepasseerd bent en er alleen nog kale rotsen over zijn.

 

Toen we boven aankwamen, werd ik onmiddellijk getroffen door een buitengewoon krachtige energie, die je bijna wegblaast, zo groot is de intensiteit er van. WAUW. Ik kende deze energie wel omdat ik al meer dan twintig jaar dagelijks mediteer en het is dezelfde geestelijke energie, waar je hier zonder te hoeven mediteren in doordrenkt wordt. Het is een heel vreemde gewaarwording dat er een plek op aarde is met een zo grote spirituele energie. Ik had niet gedacht dat dat bestond. Het spreekt vanzelf dat zoiets niemand onberoerd laat, zelfs al ben je bijzonder ongevoelig van aard en heb je een hele dikke muur om je heen.

Veel mensen kregen allerlei waarnemingen, beelden en ervaringen, die uitzonderlijk helder waren, waardoor je het besef kreeg in een diep veranderingsproces te geraken. Sommigen zagen engelen, anderen konden nu eindelijk contact maken met hun innerlijk zelf.                                                      Ik werd overvallen door een grote stilte en een bepaald besef van heiligheid, waardoor ik in het begin alleen durfde te fluisteren. Het leek net of je van alles zou verstoren zodra je je stem verhief. Het was geen gewone stilte, zoals wij die gewend zijn, waarbij je rustig bespiegelend bij het water wat voor je uit zit te staren. Ik vond de stilte hier oorverdovend, anders kan ik het niet uitleggen.

 

Het had ook effect op de dieren, die ik daar gezien heb. Er stonden tientallen paarden, die de bagage van de gasten naar de verschillende berghutten en kampeerterreinen brachten. De paarden waren heel levendig en sterk. ’s Nachts stonden ze daar volkomen vrij, want ze konden toch niet weglopen. Als ze de bergen op liepen, zag je ze langzaam zwoegen met enorme tassen op hun rug. Maar als ze de berg afkwamen kwamen ze heel vrolijk aangestormd.

Er waren ook honderden zwaluwen die om ons heen vlogen. Deze zagen ons pension aan voor een prachtige rots met inhammen (de ramen), alwaar ze tientallen nestjes in gemaakt hadden. Ze waren van zonsopgang tot zonsondergang onafgebroken in de weer om de jonkies te voeden.

 

Het Zeven merengebied in Rila is een beschermd natuurgebied. De Witte Broederschap heeft toestemming gekregen om daar eens per jaar een zomerkamp te organiseren. Iedereen is welkom om daar zijn tent op te zetten, maar het is wel aan regels gebonden: niet roken, niet drinken en vegetarische maaltijden en vooral respect voor de natuur. Het basiskamp is gelegen aan een meertje, maar er wordt niet in gezwommen of gevist.

Nu is de gemiddelde temperatuur daar boven in de bergen in de zomer ongeveer 7 tot 12 graden dus de temperatuur van het water van de meren is nog lager.

Hoewel het in de bergen ’s nachts ook nog kan vriezen in de zomer, lijkt het er veel warmer te zijn dan 12 graden. Dit komt aan de ene kant door dat je voortdurend klimt of daalt en dit meer inspanning vergt. Aan de andere kant is de intensiteit van de zon hier veel groter dan beneden. Je verbrandt heel snel. Iedereen loopt met zonnebrillen en hoeden op. Na een dag in de zon met zonneklep en zonnebril bleken mijn oorschelpen verbrand te zijn, die was ik nog vergeten in te smeren.

Wat ik niet mee vond vallen waren de paden. Dat waren namelijk geen paden, maar allemaal stenen, die wanneer de sneeuw smelt door het water naar beneden gevoerd worden. Je loopt dus voortdurend over stenen, die lang niet altijd even stabiel liggen. Ik vond het eigenlijk wel gevaarlijk, maar de Bulgaren doen er makkelijk over. Zo zijn de bergen, zeggen ze, we zijn niets anders gewend.

 

Ik vond dat het niet alleen veel inspanning vroeg om daar urenlang te lopen, maar dat je je ook heel erg in het hier en nu moest concentreren bij iedere stap die je zette. Doordat je redelijk voorzichtig moest klimmen en dalen, klopte het ook niet wat in de boekjes stond, dat wij één uur moesten lopen naar de plek waar de paneuritmie gedanst werd. We moesten wel anderhalf uur lopen en weer terug, dus drie uur en dan ook nog een uur dansen. De plek die was uitgekozen om paneuritmie te dansen lag namelijk heel hoog op een soort bergweide en was alleen bereikbaar na een steile beklimming. We hebben het één keer gedaan, ik durfde niet eens naar beneden te kijken, zo steil was de helling. De volgende dag lagen wij voor pampus op ons bed en konden geen pap meer zeggen.

Als je alleen komt voor de dansen, kun je beter verblijven in de oude berghut in het basiskamp van de witte broederschap. Dan hoef je niet zover te lopen naar de dansplek.

 

Gelukkig logeerde in ons bergpension (de nieuwe berghut) een groep mensen uit Varna, die ook geen zin hadden om elke dag zo ver te lopen. We konden bij hen aansluiten om te dansen. Ze stonden iedere dag voor zonsopgang op (om 6.15 uur). Dan gingen ze kijken hoe de zon opging en daarna werd er dan gedanst om een uur of zeven. Na de dans werden er liederen gezongen en vervolgens werd er een lezing voorgelezen, die de meester gegeven had. Hierover werd dan uitgebreid gediscussieerd. Fimia ging er iedere dag heen en vond het geweldig voor lichaam en ziel. Voor mij had het niet zo veel zin omdat alles in het Bulgaars was. ’s Avonds waren er ook lezingen en concerten.

 

Alles draaide om de leringen van Beinsa Douno, door de Bulgaren de meester genoemd. Beinsa Douno was een spiritueel leraar, die leefde van 1864 tot 1944.

Zijn leer, die hij niet in boeken heeft beschreven maar in 7000 lezingen komt op hetzelfde neer als de leer van Yogananda en Vivekananda, grote meesters die de boodschap van de God immanent naar het westen brachten. In het oosten hebben ze altijd al geweten dat God in jezelf gevonden kan worden met behulp van meditatie omdat hij zich weerspiegeld in het menselijk hart, wanneer dat zich opent voor liefde voor zijn medemens.

Deze boodschap die in de Vedanta Astrologie heel praktisch is vertaald in psychologische termen, is door Beinsa Douno schitterend weergegeven in prachtige muziek en beweging.

Hij heeft de mensheid een schat van licht nagelaten. Ik ben weg van zijn prachtige liedjes, die hij gecomponeerd heeft en zelf als violist ten gehore bracht. Ik heb een dik liedboek gekregen van Fimia, weliswaar in het Bulgaars maar ook in het universele notenschrift. Ik voel mij geïnspireerd een aantal liederen te vertalen, die prachtig zijn om samen te zingen.

Ik was ontroerd door de harmonie die ontstond wanneer mensen samen paneuritmie dansen en daarna de liederen gingen zingen. Er heerste vrede en vreugde en zelfs een soort verstilling en dat is toch vrij zeldzaam wanneer je honderden mensen bij elkaar zet.

Dat is de kracht van zijn muziek!

 

Beinsa Douno zei: LOVE IS WHAT MAKES THE TUNING.

Hij zei: Tune your Life, according to Love, tune your thoughts according to wisdom and tune your deeds according to truth. 

Door zijn liederen te zingen en zijn paneuritmie te dansen ga je dat als vanzelf doen. Dat is het mooie van zijn erfenis. Het is zo goed praktisch te benutten. Ik houd daarvan omdat ik de zon in het teken steenbok heb. Bulgarije is ook heel erg afgestemd op het teken steenbok. Steenbok kan heel aards zijn, maar wat de meeste mensen niet weten is dat het ook een heel spiritueel teken is. Als steenbokken ergens voor gaan, dan voor de volle honderd procent en met super geconcentreerde aandacht. Ik vond het heel mooi dat de mensen van de witte broederschap eerst een uur konden dansen, dan een half uur konden zingen en daarna nog twee uur lang een lezing konden bespreken van Beinsa. Heerlijk die langdurige focus op spirituele zaken.

Kennis wordt vaak niet geassimileerd en als je dit vergeet dan gaat alles je ene oor in en je andere oor uit. Je onthoudt niets en je laat je niet raken.

 

Beinsa heeft zijn rijke erfenis aan de Bulgaren gegeven, maar niemand kan er aanspraak op maken of het tot zijn bezit rekenen, ook de witte broederschap niet, de organisatie die hij heeft opgericht om zijn leer te verspreiden. De Bulgaren hebben de taak zijn erfenis te verspreiden over de rest van de wereld. Inmiddels zijn er veel filmpjes op youtube te zien over Beinsa Douno en de paneuritmie. Ook zijn honderden lezingen inmiddels in het engels vertaald en beschikbaar gesteld via www.powerandlife.com.

 

Peter Ganev, een man met een heel warme, vriendelijke uitstraling, gaf in Rila twee keer een concert samen met zijn dochter, die prachtig kon zingen.

Peter Ganev is een violist/dirigent die veel gedaan heeft om de muziek van Beinsa Douno voor het nageslacht te bewaren. Hij heeft vijf cd’s uitgegeven, waarvan ‘Let there be Light’ de mooiste is. Dit is een registratie van een concert in mei 2003 gegeven, samen met vele anderen o.a. het prachtige koor Ave Musica en de wereldberoemde tenor Simeon Simeonov. Ganev heeft zelf de arrangementen gemaakt bij de oorspronkelijke melodieën.

 

Als je heel hoog geklommen bent, ontdek je in de buurt van de ‘prayers peak’, waar Beinsa ’s zomers zijn lezingen gaf, een rots met daarop ingehouwen letters.

Wat er staat is het volgende:

 

Keep the freedom of your soul!

Keep the goodness of your heart!

Keep the light of your mind!

Keep the power of your spirit!

Always be faithful, truthful, pure and kind.

Love God!

Love your fellow-men!

Seek perfection!

 

Is dat eigenlijk niet in een notendop waar het in het leven om gaat?

 

In Rila ben ik allerlei mensen tegengekomen want naast de God-zoekers kwamen er ook veel gewone Bulgaarse vakantiegangers, die een dagje in de bergen wilden wandelen. Maar degene die op mij de meeste indruk maakte was een man van over de 80. Ik kwam hem overal tegen en hij had een enorme sterke, prachtige aura met een uitstraling van verschillende meters. Fimia kende hem uit Plovdiv, alwaar hij altijd goede adviezen gaf aan mensen om op natuurlijke wijze te genezen. Ik kon geen woord met hem wisselen, maar hij straalde één en al liefde uit en kracht. Hij was bij de lezingen en hij danste de meest ingewikkelde dansen mee zoals het pentagram, waarbij hij mensen aanwijzingen gaf, welke richting ze op moesten. Op een bepaald moment kwamen we er achter dat hij ’s nachts buiten sliep. Als een kluizenaar had hij ergens onderaan de rotsen een onderkomen voor zichzelf gemaakt. Waarom slaap je buiten?, vroeg Fimia. Ik wil graag naar de sterren en de maan kijken, antwoordde hij.

Deze reis gaf mij veel te denken over rijkdom en armoede. In Nederland wordt er veel te veel over economie gepraat. Alsof dat het enige is dat bestaat. Hier zie je overal om je heen, dat je weinig geld kunt hebben maar toch geestelijk heel rijk kunt zijn, te midden van de rijke natuur. Je kunt rijk zijn door met anderen te zingen en te dansen. Er werd veel gedeeld in het basiskamp. Elke dag kookte er een andere groep voor alle kampeerders.

 

Na een week zag ik in, dat je toch veel handiger de paden kon volgen die de paarden liepen. De paarden liepen namelijk enigszins om, maar daar was het minder steil en daardoor kon je veel beter doorlopen. Ik kwam daar achter door een ongeluk, dat een vriendin van Fimia helaas overkwam. Ze struikelde en viel en kon daarna niet meer opstaan. Toen is ze op de rug van een paard gezeten langs een dergelijke sluipweg naar beneden gebracht. ‘Hoe gebeurde het?’, vroegen we haar. ‘Oh’, zei ze, ‘ik was aan het praten en lette niet op en ineens viel ik om’. De lift werd voor haar stil gezet toen ze beneden aankwam en ze werd er door de bediening met zijn tweeën uitgetild. Van daaruit kon ze met de auto naar het ziekenhuis. Het viel niet mee, haar enkel bleek op twee plaatsen gebroken te zijn.

Ja, veilig is het daar bepaald niet: je bent op jezelf aangewezen.

 

Aan het eind van ons verblijf lag ik weer op mijn bed naar de zwaluwennesten te kijken, die pal voor ons raam hingen. In het ene nest was het jong al behoorlijk dik geworden. Plotseling kwamen er van alle kanten tien tot twintig zwaluwen vlak voor hem heen scheren. ‘Je kunt vliegen’, leken ze te roepen. ‘Kom, sla je vleugels uit, kijk zo doe je het’ en de een na de ander nam een duikvlucht naar beneden en cirkelde dan weer omhoog. Het jong leek eerst geheel beduusd en in trance en totaal onbeweeglijk. Tot er op een bepaald moment één zwaluw bijna tegen hem aan vloog om hem als het ware een laatste zetje te geven. Toen liet het zich heel plotseling finaal naar beneden vallen. Even later kwam hij weer vrolijk aan gefladderd en ging weer in zijn holletje zitten. Hij had iets nieuws geleerd en ging nu telkens weer een steeds langer durend uitstapje maken.

 

Kan ik anderen deze reis aanraden?

Ja en nee. Als het gaat om de spirituele energie in Rila en de erfenis van Beinsa Douno en de toewijding van zijn volgelingen: zeker wel. Als het gaat om de bereikbaarheid en de manier waarop alles georganiseerd is: niet echt. Alles was gratis, maar dat neemt niet weg dat je toch een bepaalde minimum organisatiegraad verwacht als je iets internationaal durft te noemen. Ik heb één Rus gezien en een Italiaan. Voor de rest was alles in het Bulgaars. De oudere Bulgaren spreken geen Engels, Duits of Frans. Ze hebben vroeger Russisch moeten leren op school. Het hele gebeuren had iets ambivalents: aan de ene kant wilden ze in de geest van Douno alles voor iedereen beschikbaar stellen maar aan de andere kant wilden ze liever zelf hun eigen feestje vieren. En dat past natuurlijk ook wel weer bij steenbok, dat een zeer éénzelvig teken is en eigenlijk geen behoefte heeft aan betekenisloze communicatie met vele anderen. 

 

Ik zou het mooi vinden als het gebeuren kon uitgroeien tot een echte internationale ontmoeting, waarbij er een uitwisseling plaatsvindt tussen de ideeën en manieren waarop mensen met de erfenis van Beinsa Douno omgaan. Er moet daarbij ook ruimte zijn voor eigen creativiteit en vernieuwing en het zou fijn zijn als er lezingen of workshops in het engels te volgen zijn.

De reis heeft een grote impact op me gehad. Ik heb er veel inspiratie aan overgehouden om de liederen in het nederlands te vertalen. Ook ben ik bezig met een boek over paneuritmie en bewustzijnsgroei, waarin de spirituele betekenis van elke beweging aangegeven wordt.

 

Omdat astrologie voor mij de muziek der sferen is en de paneuritmie daar naadloos bij aansluit, heb ik korte paneuritmische dansen in de Opleiding Vedanta Astrologie opgenomen. Ze horen bij de astrologische liedjes, die Bertine heeft gemaakt. Het doel is daarbij vollediger contact te maken met de energie van een bepaalde planeet of teken.

Voor foto’s over Rila: klik op astrotekeningen, de zeven stralen en kijk onderaan.

Voor wie ook naar Rila wil: zie www.rilskiezera.bg

 

 

De benaming is afgeleid van pan= totaal, de kosmos, het universum, eu = essentie en ritmie = juiste beweging. Letterlijk betekent het dus de juiste beweging van de essentie in de kosmos.

 

Deze bewegingsvorm is bedoeld om kosmische energie via het etherisch lichaam (de aura) in te laten stromen in het stoffelijk lichaam. De oefeningen zorgen dat er een brug gevormd wordt tussen de lagere drie chakra’s en de hogere drie chakra’s.

Het is een actieve vorm van meditatie in plaats van de meditatie, waarbij je stilzit. Het leert je te bewegen met instroom van kosmische energie. Kosmisch vuur, liefdes- en wilsenergie kunnen alleen ontvangen worden als mensen zich ervoor openen. De paneuritmie bewegingen zijn geschikt als ontvangstkanaal maar alleen als ze bewust worden uitgevoerd. Elke beweging is een uitdrukking van een achterliggend idee of concept, zoals in de mantra-liedjes over de sterrenbeelden ook tot uitdrukking wordt gebracht. Als mensen de tekst zingen (mag ook alleen in het hoofd zijn) en dan met concentratie de klanken van de muziek volgen combineren ze hoofd met hart en lichaam, waardoor éénlijnigheid bevorderd wordt tussen de chakra’s. Hierdoor wordt de regenboogbrug gebouwd.

 

Hoe meer mensen met hart en ziel kunnen bewegen en de tekst en muziek daardoor echt betekenis geven, hoe meer ze zich verbinden met de kosmische energie, die voor iedereen beschikbaar is die moeite doet zich ervoor open te stellen.

De tijd is geweest dat het rationele denken voortdurend de boventoon voerde en de arrogantie van het ik-bewustzijn de mensen in afgescheidenheid gevangen hield. In het waterman tijdperk is het de bedoeling het denken voortdurend te laten verlichten m.b.v. kosmische energie en af te stemmen op de lichtwezens, leraren en engelen, die de liefde van God verspreiden en de mensen helpen hun denken op te heffen. Wanneer ze zich richten op de sfeer van kosmische liefde, waar ieder mens contact mee kan maken via de goddelijke vonk in zijn hart, creëren we een cultuur van éénheid, verbondenheid, harmonie, liefde en schoonheid. In de nieuwe cultuur is het vanzelfsprekend onafgebroken er naar te streven het beste dat een mens in zich heeft uit te breiden en daardoor te groeien in bewustzijn. Het nieuwe ras zal een ras van Liefde worden, de mensheid zal zich verenigen en de aarde tot een goede woonplaats maken.

 

De paneuritmie bereidt de mensen daarop voor door ze er aan te laten wennen afstemming te zoeken op de goddelijke Bron. Paneuritmie doen betekent direct ervaren dat harmonische bewegingen (bewust uitgevoerd) innerlijke harmonie te weeg brengen en daardoor vreugde bieden. Veel mensen zijn nog te onrustig om alleen, in stilte, zittend te kunnen mediteren. Maar paneuritmie kan iedereen leren, jong en oud. De bewegingen zijn simpel, de dans wordt uitgevoerd in een kring van links naar rechts. Dus kan iedereen actief leren mediteren, waardoor ze later ook gemakkelijker stilzittend kunnen mediteren, want ze hebben geleerd hoe ze hoofd, hart en lichaam met elkaar moeten verbinden, zodat een kanaal van ontvangst is gecreëerd ofwel de regenboogbrug is gebouwd die dwars door alle chakra’s loopt.

 

Instroom van kosmische energie houdt mensen gezond, want alle levensimpulsen zijn afkomstig uit de goddelijke Bron, die via de menselijke ziel werkt. De tijd is voorbij dat mensen zich alleen identificeerden met hun stoffelijk lichaam. Mensen zijn een drieëenheid, een microkosmos van de macrokosmos. Ze zijn een ziel levend in een lichaam, direct verbonden met de universele ziel die voortdurend belevendigd wordt door de Bron, waaruit pure levenskracht stroomt. Pas wanneer mensen dit beseffen en ervaren zullen zij anderen benaderen als hun broeders en zusters en zich inspannen geen schade te doen. Zij zullen afgestemd raken op kosmische Liefde, Harmonie, Vrede, Vreugde en vandaaruit Rechtvaardigheid, Eerlijkheid en Delen op aarde willen vormgeven. Dit is de uitdaging van het waterman tijdperk.